Apirak's profileกะหลั่ว.....<Baby-เด็กน้...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    November 08

    in Chiangmai

    ดีจิงที่ได้มาแอ่วเจียงใหม่
     
    ลองมาดูแล้วจารู้
     
    ว่าดีจิง
    January 17

    ถลำลึก

         อย่าคุยอย่าพูดอย่าบอก
    อย่าตะคอกอย่าตะโกนอย่าโหยหา
    อย่าพะว้าอย่าพะวังอย่าตรึงตรา
    อย่าไปกล่าววาจาให้เสียใจ
         ไม่บังอาจคิดไกลไปกว่านี้
    ไม่ยึดถือความดีที่เคยได้
    ไม่อยากคิดเอามันมาใส่ใจ
    ไม่อาจใกล้เกินกว่าความเป็นจริง
         แต่เมี่ออยู่อยู่ไปนานนานเข้า
    แต่เมื่อเจ้าดวงใจไม่อยู่นิ่ง
    แต่ก่อนนั้นไม่กล้าบอกความจริง
    แต่บางสิ่งกลับดลค้นขึ้นมา
         ให้ดวงใจนั้นจ้องลองจะคิด
    ให้ดวงจิตคอยจ้องแลมองหา
    ให้หวนคิดถึงเธอทุกเวลา
    ให้โหยหาแต่เธอเพ้อทุกวัน
         หยุดเสียเถิดความคิดเห็นเป็นฉะนี้
    หยุดหัวใจดวงนี้ที่เฝ้าฝัน
    หยุดทุกสิ่งที่ผ่านมาทุกคืนวัน
    หยุดไม่ได้ทำไมกันถลำไป
        
     
    จริงๆเล้ยตัวเรา.........ถลำลึกไปอีกแล้ว
    January 08

    กึ่งก้ำ-ก้ำกึ่ง-กลับกลายย

         ก่อนก้ำกึ่งเกียกกายกับกรรมเก่า
    กลับกลายก้าวก้อเกินกว่ากิมกับก๋ง
    กึ่งก้ำก่อนกินกับกับเกวียนกง
    ก้อกวางก้มก่อนเกยก่อนกลับกัน
    ........
    ....
    ..
    .(กลอนแปลกๆแหวกแนว)
     
    วันคืนเลยผ่าน
    ไม่คิดอ่านการข้างหน้า
    ตรอมตรมที่เดิมตลอดเวลา
    จะหาใดมาบรรเทา
     
    กับความจริงเป็นอยู่
    จะสู้ต่ออย่างไรเล่า
    ก้อลมหายใจนั้นสุดบางเบา
    เพียงความเหงาคู่กายก่อนตายไป
     
    จากวังวนในส่วนลึก
    ไม่เคยนึกจะเป็นเช่นนี้ได้
    เงียบเหงาเดียวดาย
    อ้างว้างกลับกลายก้าวมาเยือน
     
    ใจหนอใจไม่เคยสุข
    แม้สนุกก้อไม่เหมือน
    อยากกลับไปที่เดิมก้อลางเลือน
    คอยนับเดือนผ่านมาผ่านไป
     
    สูบเลือดสูบเนื้อนานเข้า
    ยิ่งเหงายิ่งว้าเหว่ไปใหญ่
    สุดห้ามจิตห้ามใจ
    เหตุไฉนไม่สงสารกัน
     
    วิ่งเต้นเค้นหา
    ความรักหามาจ้าละหวั่น
    เธอทำกับมัน
    อย่างว่าไม่สำคัญอันใด
     
    ก้อห้ามใจจิตแล้ว
    ไม่แคล้วคราวนี้คราวไหน
    ส่งความรักของฉันไป
    เธอกลับไม่รับมัน
    December 22

    กลอนหนาวๆ

         ค่ำคืนที่มีดาวสกาวพร่าง
    อยากเดินย่างก้าวไปในความฝัน
    ในสิ่งที่คิดเห็นเด่นต่างกัน
    เป็นความฝันที่มีค่ากว่าสิ่งใด
        ลมเรื่อยๆเฉื่อยมาพาใจชื่น
    ความขมขื่นก้อกลับกลายเป็นสดใส
    ใจสีแดงก้อเต้นแรงคละเคล้าไป
    พอให้ใจได้พอมีกำลัง
        พอลมหนาวพัดมาคราสะบั้น
    สุดอัดอั้นกลั้นใจปานสิ้นหวัง
    ผิวหยาบกร้านผ่านลมผลุดสุดกำลัง
    แม้ผ้าห่มก้อยังเย็นแนบกาย
       
    November 22

    กลอนอีกแว้ว...........

         ในชีวิตความฝันอันคิดนึก
    อยากผนึกโลกทั้งใบให้สุขสันต์
    มีชีวิตที่มีค่าสารพัน
    มิตรสหายร่วมกันฝันยาวไกล
         มีคนรักคู่ใจไม่ไร้ค่า
    มีคู่นอนในคูหาไม่หวั่นไหว
    ร่วมบรรเลงเพลงรักกล่อมกันไป
    เป็นสายใยในชีวิตลิขิตกัน
         เฝ้ามองหามิตรคู่ใจไม่ยากนัก
    แต่คู่รักกลับมองไปไม่ถึงฝัน
    มีมิตรแท้อยู่ร่วมบ้านสราญครัน
    แต่คู่รักอยู่ร่วมกันนั้นไม่มี
         ขอจริงใจให้กับเราน่ะดาวเอ๋ย
    ขอลมเลยพัดผ่านมาไม่ห่างหนี
    ขอวอนฟ้ามอบคนนั้นให้ฉันที
    ขอสตรีที่เฝ้าฝันกันนานมา
         จงเป็นเธอคนนี้ที่ฝันถึง
    จงคนึงถึงใจที่โหยหา
    จงมอบรักมอบสิ่งนั้นให้ฉันมา
    จงมีรักที่ล้ำค่ากว่าสิ่งใด
         มาเป็นคู่ที่ทั้งโลกนั้นขานรับ
    ให้สดับรับฟังทั้งโลกไหว
    สั่นสะเทือนทั้งโลกาคณาไป
    ให้มั่นใจว่ามั่นรักไม่หักลง
         แต่มองมาที่ตัวเราในวันนี้
    นั้นก็มีคุณค่าแค่ผุยผง
    ใครกันเล่าจะยอมบุกปลุกฝ่าดง
    เพื่อมาคงรักแท้...แม้ไม่จีรัง
    November 08

    กลอนสดมาแว้วจ้า............

        โอ้ความรักอันขมขื่น
    แม้สดชื่นรักบางกลับจางหาย
    ทุกชีวิตมีจุดดับทุกใจกาย
    จงสบายรับภาพที่เกิดมา
     
     
       แม้นว่าเป็นผู้ดีมีศรีศักดิ์
    ก้อจงรักเขาให้น้อยพลอยโหยหา
    ใช่ว่าทุ่มสุดหัวใจที่ได้มา
    จะเจ็บช้ำเสียน้ำตาเพราะบ้าบอ
     
     
       จงคำนึงถึงว่าวันนั้นไฉน
    เขาจากไปใจเราหรือไม่เหลือหลอ
    ทุกสิ่งช้ำใบหน้าน้ำตาคลอ
    จนต้องท้อต่อรักครั้งต่อไป
     
     
       จงทนฝืนกล้ำกลืนกับความรัก
    จงคิดหักคิดปลงลงให้ได้
    ใช่ว่าเขาเป็นของเราอยู่เรื่อยไป
    แล้วทำไมต้องร้องให้เสียน้ำตา
     
     
       ขอฝากใจไว้กับดาวแสงพราวพร่าง
    ไม่จืดจางทุกค่ำยามงามนักหนา
    เหมือนความรักที่สดใสได้โอชา
    แต่เช้ามาดวงดารากลับหายไป
     
     
       และพอถึงดึกคราวสกาวหน้า
    แลท้องฟ้าดวงดาวกลับมาสุกใส
    แม้ใจเราจะถูกทำให้ช้ำใจ
    สู้ต่อไปสักวันเป็นเช่นดั่งดาว
     
     
       อันความรักมีค่ามหาศาล
    แม้เปรียบปานกับท้องฟ้าเวหาหาว
    ก้อยังน้อยเกินไปในบางคราว
    เพราะเรื่องราวของชีวิตลิขิตเอง
     
     
       จงทำใจให้ได้ก่อนตายจาก
    ก่อนฝังฝากจงรู้จักกระฉับกระเฉง
    แม้ตัวเราจักถูกต้องตามเนื้อเพลง
    ใช่บรรเลงชีวิตตามทำนอง
     
     
       จงละเลงไปเรื่อยเรื่อยกับความฝัน
    จงฝ่าฟันให้ได้ภัยทั้งผอง
    แม้นตัวเราจักไม่มีใครหมายปอง
    ก้อจงครองรักตัวเองไม่ต้องเกรงใจ....
     
    September 26

    เข้าใจกันบ้างไหม...ความรู้สึกที่มีให้ อย่าคิดว่าเปนเรื่องตลกเลย

    My friend and my favourite person
     
    in my life,i think it is standing for u
     
     
    อยากให้รู้ว่าการมีชีวิตอยุ่ของฉันนั้น
    อยู่เพื่อพวกคุนทั้งหลาย
     
    ลองมองออกไปในโลกกว้างดูสิ
     
    ยังงัยการคบกับใครบางคนนั้น
    ก้อขึ้นอยุ่กับคนทั้งสองฝ่าย
     
    อันเป็นสัมพันธภาพที่ยาวนาน
     
    แต่ถ้าลองเปนการรู้สึกอยุ่ข้างเดียวแล้ว
    ย่อมไม่มีค่าอันใด
     
    หนำซ้ำยังทำให้ผู้นั้นตกอยุ๋ในวังวนของความเศร้าอีกด้วย
     
    ดังนั้น
    ท่านทั้งหลายจงมองดูผู้อื่นบ้าง
     
    ลองเปิดใจรับในตัวผู้นั้นดูบ้าง
     
    เพราะเขาอาจมีค่ามากสำหรับคุนก้อเปนได้
     
     
     
    September 15

    โอ้ความรัก..............

     
    อันความรักที่มีค่ามหาศาล
    ที่เบ่งบานอยุ่ทั่วทุกแห่งหน
    ยากที่จะเข้าใจในตัวตน
    จักต้องค้นหาไปจึ่งได้มา
     
    โอ้ว่าความรัก
    ยากลำบากนักหนา
    กว่าจะได้มา
    รู้ไหมว่าต้องหนักสักเพียงใด
     
    ขอฝากใจให้เธอผู้นั้น
    ที่เฝ้ารอและฝันใฝ่
    อยากอยุ่เคียงข้างเธอตลอดไป
    จากใจนี้
    ใจที่รอเธอยู่ทุกคืนวัน
     
     
     
    September 11

    มิตรสหายจากกันไกล....มิตรใจยังคงอยู่

     
    กี่ปีที่ฝัน
    ว่าวันข้างหน้า
    ว่าข้าจะเป็นสิ่งนั้น
    จนวันที่ต้องเดินตามทาง
     
    เมื่อต้องแยกจากกัน
    ใจฉันก้อคงต้องหวั่น
    เพราะเคยมีกันและกัน
    ความฝันกลับทำให้ห่างกันไกล
     
    อยากส่งใจไปถึงเธอ
    คิดถึงเสมอ  แม้เพียงฝันใฝ่
    ว่าอยากจะอยู่กับเธอตลอดไป
    เพื่อนทั้งหลายของฉัน
     
    โอ้เพื่อนที่แสนดี
    ทุกนาทีฉันยังหวัง
    ว่ามีวันที่จะไม่พะว้าพะวัง
    ว่าเรายังคงไม่พรากจากกัน
    April 16

    ความรักจากไปไม่หวนกลับ

    อยากให้เธอรับฟัง
    อยากให้เธอนั้นเข้าใจ
    สิ่งที่ฉันทำลงไป   เป็นสิ่งคิดไว้ตลอดมา
    ว่าฉันนั้นมีใจ  ให้เธอไว้อย่างล้นค่า
    อยากให้เธอหันมา    สบตาฉัน
     
     
     
    ..........จากความรักที่รอคอย
    ทำให้พลอยโศกเศร้ากับความหลัง
    ยิ่งคิดยิ่งพะว้าพะวัง
    กับความหลังที่มันไม่หวนคืน
    อยากให้เธอหันมามองสักนิด
    จิตใจของฉันคงสดชื่น
    คิดถึงเช้าเย็นทุกวันคืน
    แต่อย่าฝืน  ใจถ้าไม่  รักกันจริง..........
    January 21

    อยากจะบอก.......

    คิดถึงเพื่อนง่ะ